Wyżeł niemiecki długowłosy

Deutscher Langhaariger Vorstehhund (grupa VII, sekcja1.2, standard FCI 117)

Wyżeł niemiecki długowłosy jest w Polsce rasą prawie nieznaną.

Przodkami niemieckiego wyżła długowłosego były dawne psy myśliwskie polujące na ptactwo i płochacze. Obecna rasa powstała w wyniku skrzyżowania w ostatnim stuleciu płochaczy z seterem gordonem, nowofunlandem, a wreszcie niemieckim wyżłem krótkowłosym.

Rasa ta od dawna miała swoich zwolenników. Oprócz aportowania z lądu i wody, długowłosy doskonale dochodził postrzałki sarny oraz po mistrzowsku pracował w szuwarach. Z biegiem lat na konkursach zaczęły się pojawiać wysokiej klasy psy wszechstronne. Jest to szczególnie zauważalne w Niemczech i Czechach. Rewelacją stał się wyżeł niemiecki długowłosy, który zwyciężył Memoriał Podhajskiego w Czechach (praca polna bez straty punktu). Na konkursach dobre wyniki uzyskiwali też prowadzący wyżły długowłose początkujący myśliwi. Potwierdza to tylko to, że rasa jest łatwa nie tylko w układaniu, ale i w prowadzeniu.

Wyżeł niemiecki długowłosy jest mocnym i zrównoważonym psem o średnim temperamencie. Jest odporny, dobrze znosi chłód. Godna podziwu jest jego wytrwała praca w wodzie, precyzyjne tropienie za farbą z głoszeniem zwierzyny, odnajdywanie i aportowanie postrzałków.

Pies ten hodowany jest przede wszystkim jako wszechstronny pies myśliwski. Jednak coraz częściej jego wdzięk dostrzegają osoby niezwiązane z myślistwem. Rasa ta posiada bardzo dobrą psychikę.

Wyżeł niemiecki długowłosy - wzorzec rasy

Wrażenie ogólne

Budowa silna, muskularna, lecz harmonijna i kształtna. Kontury wyraźnie zaznaczone, usposobienie żywe, lecz nie nerwowe.

Głowa

Podłużna, sucha, dość szeroka, część mózgowiowa i twarzowa równej długości. Część mózgowiowa wysklepiona, krawędź czołowa wznosi się ukośnie. Grzbiet nosa dość szeroki i lekko wysklepiony, żuchwa silna. Głowa nadaje całości właściwy wyraz. Mówi się o głowie zdecydowanie samczej. Głowa suki jest węższa.

Uzębienie

Silne i bez luk, o silnych kłach, bez błędów wrodzonych lub nabytych.

Uszy

Szerokie i wysoko osadzone, przylegające i u dołu zaokrąglone, lekko faliste i obwisłe. Długość ich powinna być proporcjonalna do głowy i do całości.

Oczy

O zwartej oprawie, jednakowo ustawione, im ciemniejsze tym lepiej.

Nos

Płaski i mniej lub bardziej brązowy.

Szyja

Silna i szlachetna, łącząca się wdzięczną linią z piersiami i łopatkami.

Pierś

Głęboka, sięgająca łokci o szerokości odpowiedniej do całości. Brzuch odpowiednio podciągnięty.

Grzbiet

Silny, prosty i krótki, wyra?ny w kłębie, o zaznaczonych lędźwiach i lekko opadającym zadzie. Długość grzbietu powinna odpowiadać wysokości psa. Sylwetka ma być prawie kwadratowa.

Ogon

Dobrze osadzony, noszony poziomo lub ku górze wygięty aż do końca. Dobra chorągiew powinna mieć najdłuższy włos pośrodku.

Kończyny przednie

Łopatki ściśle przylegające, a szczyt ich nie powinien wznosić się ponad linię grzbietu. Łopatka, ramię, przedramię i śródręcze oglądane z przodu tworzą linię pionową. Łokcie zachodzą daleko do tyłu. Przy silnej klatce piersiowej mogą być skierowane nieco na boki. Łopatka i ramię tworzą w postawie spokojnej kąt nieco większy niż 90 stopni, ramię i przedramię - kąt rozwarty.

Kończyny tylne

Oglądane z tyłu, od biodra poprzez udo i podudzie, tworzą linię pionową. Staw skokowy powinien być dobrze ukątowany. Wilcze pazury należy usunąć.

Łapy i stopy

Dobrze zwarte, miernej długości, zaokrąglone.

Szata

Włos na grzbiecie i na bokach tułowia długości 3 - 5 cm, na dole szyi, na przedpiersiu i brzuchu nieco dłuższy. Kończyny z piórem, ku dołowi krótszym. Włos na głowie krótki, aby suchy obrys głowy mógł się uwidocznić. Ogon i uszy powinny być bez zarzutu owłosione. Między palcami włos gęsty.

Ubarwienie

brązowe;
brązowe z białą plamą na piersi;
jasny deresz z dużymi lub mniejszymi brązowymi plamami oraz brązową głową;
ciemny deresz z dużymi lub mniejszymi brązowymi plamami oraz brązową głową;
marmurkowate z małymi brązowymi plamkami (tzw. nakrapiane) na czystym białym tle oraz brązową głową;
marmurkowate z brązowymi plamami lub brązowym płaszczem, a także z małymi plamkami na czystym białym tle oraz brązową głową;
Czasami mogą wystąpić podpalenia ( tzw. trikolor) jako pozostałość ubarwienia dawnych przodków.

Charakter i usposobienie

Zrównoważony, posłuszny, średniego temperamentu, lekko dający się układać.

Wielkość

Idealna wysokość psa: 63-66cm (dolna granica wysokości 60cm, górna granica 70cm)
Idealna wysokość suki: 60-63cm ( dolna granica wysokości 58cm, górna granica 66cm)

Waga

Około 30kg

Wady

Oko: zbyt jasne oko, jastrzębie oko.
Uszy: odstające, bez owłosienia.
Pierś: wąska.
Ogon: noszony zbyt wysoko, za mocno zawinięty.
Kończyny przednie: strome kontowanie.
Kończyny tylne: krowia postawa, schodzące się pięty.
Łapy: rozlazła, kocia łapa, zajęcza łapa.
Owłosienie: długa sierść na głowie, kędzierzawa sierść.

Wady wykluczające

Budowa: Pies z widoczną wadą ciała.
Głowa: Pies z nietypową głową.
Oczy: ektropium, entropium, wywinięte powieki.